Ik geloof niet in diëten.

Voeding is zo’n onderwerp waar iedereen ineens een mening over heeft. Er zijn altijd regels, lijstjes, verboden producten, nieuwe hypes, superfoods, dingen die je absoluut niet meer mag eten en dingen die je juist élke dag zou moeten eten. Alsof er één perfecte manier bestaat waarop een lichaam zou moeten werken, ongeacht wie je bent of in welke fase van je leven je zit.

Daar geloof ik gewoon niet in.

Ik heb echt van alles geprobeerd. Minder koolhydraten, dingen afwegen, netjes binnen de lijntjes kleuren. En ja, natuurlijk werkt dat. Je valt af, je voelt je even braaf en gedisciplineerd en denkt: zie je wel, dit is de oplossing. Tot je er na een paar weken helemaal klaar mee bent en langzaam weer terugglijdt naar hoe je het eerst deed. Niet omdat je geen wilskracht hebt, maar omdat het gewoon niet te leven is. Ik wil geen leven waarin ik mijn eten moet wegen alsof ik in een laboratorium sta.

Een lijf is geen rekensom.

Wat ik veel om me heen zie, en wat ik zelf ook heb ervaren, is dat we blijven eten alsof we nog twintig zijn. Hetzelfde ritme, dezelfde porties, dezelfde gewoontes. Terwijl ons lijf ondertussen allang veranderd is. Meer stress, minder slaap, hormonen die alle kanten op gaan. En toch verwachten we dat dat oude eetpatroon nog steeds prima werkt. Als het dan niet lukt, geven we onszelf de schuld, terwijl het eigenlijk heel logisch is dat je lichaam andere dingen nodig heeft dan vroeger.

Voor mij viel er pas echt iets op z’n plek toen ik me ging verdiepen in ayurveda. Niet omdat het zo exotisch of zweverig klinkt, maar juist omdat het zo logisch en menselijk is. Door de jaren heen weet je heus wel een beetje waar je goed op gaat en waar niet, maar ayurveda gaf me net dat extra laagje inzicht. Het liet me zien dat iets “gezond” kan zijn op papier, maar totaal niet bij jouw lijf hoeft te passen.

Ik dacht bijvoorbeeld altijd dat salades supergoed waren. Lekker licht, veel groenten, kan nooit fout zijn toch? Nou, mijn buik dacht daar anders over. Koud eten, rauw, grote kommen sla… ik voelde me daarna opgeblazen en onrustig. Hetzelfde met aardappels of hele vette dingen, daar slaan mijn darmen gewoon van op hol. En als mijn buik van slag is, is mijn hoofd dat ook. Ze zeggen niet voor niks dat je darmen je tweede brein zijn. Dat merk ik echt meteen.

Ik heb zelf een vata-kapha lichaam, iets meer vata. Dat betekent voor mij: snel onrust in mijn hoofd, snel “aan”, maar ook zwaar en moe als ik niet goed voor mezelf zorg. Warm eten helpt me dan zóveel meer dan koud. Geen ijskoude drankjes, liever iets warms of op kamertemperatuur. Simpele dingen, maar het scheelt echt. Minder buikgedoe, meer rust in mijn lijf, en dus ook in mijn hoofd.

En dan dat mediterrane stuk, dat is hier in Spanje eigenlijk gewoon het leven zelf. In de middag warm eten, echt samen aan tafel, en ’s avonds lichter. Dat ritme voelt zó logisch. Niet de hele dag doorhaasten met broodjes achter je laptop, maar even zitten, eten, pauze. Als ik mijn zoon uit school haal en we lunchen samen warm, voelt dat niet alleen beter voor mijn spijsvertering, maar ook gewoon voor mijn hoofd. Rust. Tijd. Even landen. Dat kan heus ook met een boterham, maar dit werkt voor ons gewoon fijner.

En laat ik eerlijk zijn: wat je hier zie is ook echt niet altijd het perfecte mediterrane plaatje. Er gaat hier net zo goed van alles de frituur in en er wordt genoeg worst en heel zout gegeten. Het is niet ineens een paradijs omdat je in Spanje woont. Maar de basis van die keuken, dát klopt gewoon. Simpel, vers, veel groenten, olijfolie, peulvruchten, vis. Warm eten, samen aan tafel.

Dat is geen hype of dieet, dat is gewoon gezond eten. Punt.

Natuurlijk werkt niet iedereen thuis zoals ik en zit je misschien gewoon op kantoor met een broodtrommel tussen je afspraken door. Maar warm eten hoeft echt niet ingewikkeld te zijn. Maak ’s avonds gewoon wat extra en neem het de volgende dag mee. Soep, rijst met groenten, een restje stoof, even opwarmen en klaar. Klinkt simpel, is het ook. Je buik wordt daar vaak een stuk blijer van dan weer een snelle boterham achter je scherm.

Voor mij zijn ayurveda en die mediterrane leefstijl daarom geen trucjes of diëten, maar gewoon manieren om beter te luisteren. Minder streng, minder moeten, minder goed of fout. Meer: wat past vandaag bij mij? Wat heb ik nu nodig?

Want als eten je alleen maar energie kost, als je de hele dag bezig bent met of je het wel goed doet, dan schiet je je doel compleet voorbij.

Ik wil niet vechten met mijn lijf. Ik wil dat het met me meewerkt.

Geen dieet. Geen regels waar je gek van wordt. Gewoon eten dat je voedt, in een leven dat ook nog leuk blijft om te leven.

Dat is voor mij gezond.