All Posts

Veel vrouwen zijn zó gewend om door te gaan, dat ze de signalen van hun lijf bijna normaal zijn gaan vinden. Moe wakker worden? Hoort erbij. Slecht slapen? Drukke periode. Hoofdpijn? Even een paracetamol. Trek in zoet? Gewoon geen discipline. Opgeblazen buik? Zal wel iets verkeerds gegeten zijn. Kort lontje? Iedereen heeft weleens wat. En natuurlijk hoeft niet elk pijntje meteen een groot verhaal te zijn. Soms ben je gewoon moe. Soms heb je slecht geslapen. Soms eet je iets w

Ademhalen doe je de hele dag, zonder dat je erbij nadenkt. Gelukkig maar, want anders hadden we er weer een extra taak bij. Maar juist omdat het zo vanzelf gaat, vergeten we vaak hoe belangrijk je ademhaling eigenlijk is. Want je ademhaling vertelt veel over hoe het met je gaat. Als je ontspannen bent, adem je vaak rustiger en dieper. Maar zodra je stress hebt, haast voelt of al langere tijd aanstaat, verandert je ademhaling meestal meteen mee. Je gaat hoger ademen, sneller a

Je kunt gezonder willen eten, vaker willen bewegen, beter willen slapen of eindelijk eens wat kilo’s kwijt willen, maar als je hoofd de hele dag op standje wasmachine staat, wordt alles gewoon moeilijker. Dan weet je vaak best wat goed voor je is. Je weet dat je niet elke avond moet snaaien, je weet dat een wandeling je goed zou doen en je weet ook dat tot middernacht scrollen niet bepaald helpt voor je energie. Maar weten wat goed is, is iets heel anders dan het ook doen als

Er was een periode dat ik mezelf ineens kon betrappen op ijsberen door de keuken. Niet omdat ik honger had. Niet omdat mijn maag knorde. Maar omdat er iets in mij aan stond. Zo’n onrustig gevoel in mijn lijf waar ik niet lekker bij kon. Alsof ik iets zocht, maar niet precies wist wat. Alleen wist ik het stiekem wel. Chocolade. Ik trok een kastje open. Niks. Ander kastje. Ook niks. Even in de lade kijken, want soms ligt daar nog iets waarvan niemand meer weet hoe het daar geko

In de wereld van gezond leven wordt beweging vaak gebracht alsof er één simpel recept bestaat. Gewoon meer bewegen. Meer stappen zetten. Harder trainen. Meer zweten. Niet zeuren, doorzetten. En als je moe bent? Dan moet je waarschijnlijk gewoon wat discipline hebben. Nou, lekker dan. Want zo simpel werkt het lichaam dus niet. Zeker niet als je veel stress hebt, slecht slaapt, weinig energie hebt, cravings krijgt of merkt dat je lijf na je 40e anders begint te reageren dan vro

Of hoe vrouwenklachten jarenlang werden weggewuifd als “typisch vrouwengedoe”. Vroeger kregen vrouwen met allerlei klachten nogal snel het label hysterisch. Had je pijn, stemmingswisselingen, benauwdheid, vermoeidheid, verdriet of klachten rond je cyclus? Dan kon dat zomaar onder hysterie vallen. Niet omdat men precies wist wat er aan de hand was. Eerder omdat vrouwenklachten lange tijd niet serieus genoeg werden onderzocht. En ja, dat klinkt bizar. Maar het wordt nog gekker.

Het moment waarop je denkt: laat maar Er zijn van die momenten waarop je denkt: laat maar. Omdat je geen zin hebt om het wéér uit te leggen. Omdat het toch eindigt in dezelfde reactie. Een blik, een zucht, of zo’n opmerking die blijft hangen: “het zit tussen je oren.” En ergens ga je het nog bijna geloven ook. Terwijl je zelf allang voelt dat er iets veranderd is. Je voelt het, maar je krijgt het niet goed uitgelegd Je bent niet ineens iemand anders geworden, maar je voelt we

In het vliegtuig zeggen ze het altijd zo netjes: zet eerst je eigen zuurstofmasker op, voordat je een ander helpt. Heel logisch. Niemand kijkt daar raar van op. Maar in het dagelijks leven doen veel vrouwen precies het tegenovergestelde. Eerst de kinderen, eerst je werk, eerst je partner, eerst die vriendin die appt, eerst die afspraak waar je eigenlijk geen ruimte voor hebt. En ergens daarna, als er nog een klein restje energie over is, kom jij misschien ook nog even aan de

Er zijn tegenwoordig zó veel omega 3-producten te koop dat je haast zou denken: ach, als er omega 3 op staat, zal het wel goed zijn. Maar zo simpel is het dus niet. En dat is precies ook waarom ik hier zelf kritischer naar ben gaan kijken. Ik gebruik omega 3 namelijk niet omdat het ineens overal voorbij komt of omdat iemand roept dat je er niet zonder kunt. Zo zit ik helemaal niet in elkaar. Ik wil weten wat ik gebruik, waarom ik het gebruik en of het ook echt ergens over gaa

Voeding is zo’n onderwerp waar iedereen ineens een mening over heeft. Er zijn altijd regels, lijstjes, verboden producten, nieuwe hypes, superfoods, dingen die je absoluut niet meer mag eten en dingen die je juist élke dag zou moeten eten. Alsof er één perfecte manier bestaat waarop een lichaam zou moeten werken, ongeacht wie je bent of in welke fase van je leven je zit. Daar geloof ik gewoon niet in. Ik heb echt van alles geprobeerd. Minder koolhydraten, dingen afwegen, netj

(en andere redenen waarom ik geen cola of wijntje neem) “Water? Daar poepen vissen in.” Ik weet niet hoe vaak ik dat grapje inmiddels heb gehoord. Of: “Neem dan gewoon een cola.” “Doe gezellig, pak een wijntje.” Alsof water een soort straf is. En eerlijk, ik snap ’m wel. Water is niet sexy. Het bruist niet, het voelt niet als een traktatie en niemand proost met een glas kraanwater alsof het oud & nieuw is. Cola en wijn hebben dat gezellige randje. Dat hoort bij ontspannen, bi

Ja. En dan? We horen het overal: bij de huisarts, op verjaardagen, in gesprekken met vriendinnen.“ Het zal wel stress zijn.” En daarmee is het gesprek meestal klaar. Want stress is handig. Het is vaag genoeg om álles onder te schuiven. Slecht slapen? Stress. Hoofdpijn? Stress. Moe, onrustig, kort lontje, geen focus? Stress. Klaar. Volgende. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Stress is geen oorzaak. Stress is een signaal . Een gevoel. Het is de uitkomst van wat er al langer g

Perimenopauze is geen zeldzaam ding en ook geen fase waar je “even snel doorheen moet”. Het is geen paar maanden gedoe waarna alles weer normaal voelt. Voor veel vrouwen duurt het gewoon jaren. Jaren waarin je lijf verandert, je energie anders wordt, je hoofd soms wat mistig aanvoelt en je jezelf af en toe hoort denken: sinds wanneer werkt dit allemaal zo? En toch doen we er nog steeds een beetje geheimzinnig over. Alsof je het liever niet hardop zegt. Alsof het iets is wat j

Er komt een moment dat je merkt dat je lijf niet meer automatisch doet wat jij bedenkt. Je wilt wel, maar het werkt gewoon niet meer mee. Alsof je een knop indrukt waar vroeger meteen iets gebeurde, en nu… niks. Of iets heel anders dan je had verwacht. En dan begint het. Je gaat zoeken. Je gaat verklaren. Je gaat twijfelen. Misschien stel ik me aan. Misschien moet ik gewoon even beter slapen. Misschien hoort dit bij ouder worden. Misschien zit het inderdaad tussen mijn oren.