All Posts

Voeding is zo’n onderwerp waar iedereen ineens een mening over heeft. Er zijn altijd regels, lijstjes, verboden producten, nieuwe hypes, superfoods, dingen die je absoluut niet meer mag eten en dingen die je juist élke dag zou moeten eten. Alsof er één perfecte manier bestaat waarop een lichaam zou moeten werken, ongeacht wie je bent of in welke fase van je leven je zit. Daar geloof ik gewoon niet in. Ik heb echt van alles geprobeerd. Minder koolhydraten, dingen afwegen, netj

(en andere redenen waarom ik geen cola of wijntje neem) “Water? Daar poepen vissen in.” Ik weet niet hoe vaak ik dat grapje inmiddels heb gehoord. Of: “Neem dan gewoon een cola.” “Doe gezellig, pak een wijntje.” Alsof water een soort straf is. En eerlijk, ik snap ’m wel. Water is niet sexy. Het bruist niet, het voelt niet als een traktatie en niemand proost met een glas kraanwater alsof het oud & nieuw is. Cola en wijn hebben dat gezellige randje. Dat hoort bij ontspannen, bi

Ja. En dan? We horen het overal: bij de huisarts, op verjaardagen, in gesprekken met vriendinnen.“ Het zal wel stress zijn.” En daarmee is het gesprek meestal klaar. Want stress  is handig. Het is vaag genoeg om álles onder te schuiven. Slecht slapen? Stress. Hoofdpijn? Stress. Moe, onrustig, kort lontje, geen focus? Stress. Klaar. Volgende. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Stress is geen oorzaak. Stress is een signaal . Een gevoel. Het is de uitkomst van wat er al langer g

Perimenopauze is geen zeldzaam ding en ook geen fase waar je “even snel doorheen moet”. Het is geen paar maanden gedoe waarna alles weer normaal voelt. Voor veel vrouwen duurt het gewoon jaren. Jaren waarin je lijf verandert, je energie anders wordt, je hoofd soms wat mistig aanvoelt en je jezelf af en toe hoort denken: sinds wanneer werkt dit allemaal zo? En toch doen we er nog steeds een beetje geheimzinnig over. Alsof je het liever niet hardop zegt. Alsof het iets is wat j

Er komt een moment dat je merkt dat je lijf niet meer automatisch doet wat jij bedenkt. Je wilt wel, maar het werkt gewoon niet meer mee. Alsof je een knop indrukt waar vroeger meteen iets gebeurde, en nu… niks. Of iets heel anders dan je had verwacht. En dan begint het. Je gaat zoeken. Je gaat verklaren. Je gaat twijfelen. Misschien stel ik me aan. Misschien moet ik gewoon even beter slapen. Misschien hoort dit bij ouder worden. Misschien zit het inderdaad tussen mijn oren.